
Een infraroodsauna kan een aangenaam warmtemoment zijn, maar onderzoek laat nog niet zien dat zo’n cabine een algemene gezondheidsbehandeling is. Er zijn enkele effecten bij mensen onderzocht, vooral bij specifieke patiëntengroepen. Die resultaten vertellen niet automatisch wat een gezonde recreatieve gebruiker mag verwachten.
In het kort
Een infraroodsauna verwarmt het lichaam met licht, terwijl een klassieke sauna eerst de lucht in de cabine verwarmt. De infraroodcabine kan daardoor bij een lagere omgevingstemperatuur toch reacties oproepen zoals zweten en een hogere hartslag. Dat laat zien dat je lichaam op warmte reageert, maar bewijst geen preventieve werking of algemene gezondheidswinst. Als je de warmte prettig vindt, kan de sessie een ontspannend moment zijn; medische voordelen zijn veel minder zeker.

Bij mensen met hartfalen is Waon-therapie onderzocht: 15 minuten infraroodwarmte van 60 °C, gevolgd door 30 minuten rust, vijf keer per week gedurende twee tot vier weken. Op korte termijn wezen de metingen op een betere pompfunctie van het hart; de bloeddruk veranderde niet aantoonbaar. De bewijskracht was matig tot onvoldoende. Dit was een intensief behandelprotocol voor mensen met hartfalen, geen losse recreatieve sessie en geen bewijs voor gezonde gebruikers.
In een Japanse studie met 46 mensen met chronische pijn kregen beide groepen begeleiding, cognitieve gedragstherapie, revalidatie en oefentherapie. Eén groep kreeg daar vier weken infraroodsauna bij. Twee jaar later was terugkeer naar werk in die groep waarschijnlijker en lag de score voor boosheid lager, maar een directe verbetering van de pijnscore werd niet aangetoond. Omdat het om één kleine studie met een uitgebreid behandelprogramma ging, bewijst dit niet dat een infraroodsauna pijn bij gewone gebruikers verlicht.
Een lager getal op de weegschaal direct na zweten is vooral vochtverlies. Het gewicht komt weer terug wanneer je het vocht aanvult; duidelijk bewijs dat sauna vet verbrandt ontbreekt. Zie een sessie daarom niet als methode om af te vallen.
Sommige stoffen kunnen via zweet worden uitgescheiden. Dat betekent niet dat saunagebruik aantoonbare gezondheidswinst oplevert door ontgifting: onderzoek laat zo’n betekenisvol effect niet zien. In een kleine studie veranderden geselecteerde concentraties van organochloorstoffen in het bloed niet significant tussen de sauna- en controlegroep. Dit is bovendien geen specifiek bewijs over infraroodsauna’s.
Onderzoek naar herhaald saunagebruik combineert verschillende saunatypen en protocollen. De meeste gegevens gaan over de Finse sauna. Langetermijnverbanden uit dat onderzoek bewijzen daarom niet dat infrarood dezelfde effecten heeft; voor mogelijke effecten van infrarood zijn grotere en nauwkeurigere studies nodig.
In saunaonderzoek kwamen hitte-intolerantie en ongemak voor. In één infraroodstudie bij mensen met hartfalen werd ook symptomatische lage bloeddruk gemeld. In de review meldde geen van de opgenomen studies ernstige bijwerkingen waarvoor spoedeisende medische hulp nodig was. Dat zegt alleen iets over de meldingen in die studies en bewijst niet dat ernstige bijwerkingen in het algemeen niet voorkomen of dat infraroodsauna’s risicoloos zijn.
Warmte kan tot vochtverlies leiden. Verlaat de cabine als je duizelig, zwak, benauwd of onwel wordt. Dorst, hoofdpijn en spierkramp kunnen bij uitdroging passen; verwardheid is een extra alarmsignaal. Drink na afloop om verloren vocht aan te vullen.
