Przed pierwszym wejściem sprawdź zasady danego miejsca, weź prysznic i dokładnie osusz ciało. W kabinie zacznij od krótkiego pobytu; po wyjściu spłucz pot, stopniowo się schłodź i odpocznij. Jeśli poczujesz się źle, wyjdź od razu.
Pełna wizyta obejmuje przygotowanie, prysznic, krótkie wejście, spłukanie potu, stopniowe schłodzenie i odpoczynek. Kolejne wejście możesz rozważyć po odpoczynku, jeśli czujesz się dobrze; nie musisz realizować kilku cykli.
Przygotuj co najmniej dwa ręczniki i klapki. Weź też wodę do wypicia przed wejściem lub po zakończeniu wizyty. Strój kąpielowy albo okrycie dobierz do regulaminu, bo wymagania mogą się różnić między obiektami. Przed wejściem dokładnie umyj ciało pod prysznicem i osusz je.
Sposób zachowania higieny zależy również od rodzaju siedziska. Polskie Towarzystwo Saunowe opisuje w łaźni parowej z kafelkami spłukanie siedziska i miejsca pod stopami przed oraz po użyciu. Ręcznik pod każdą częścią ciała, także stopami, wskazuje przy drewnianej ławie sauny suchej. Nie przenoś tej zasady automatycznie na każdą łaźnię parową; pierwszeństwo ma regulamin konkretnego miejsca.
Cleveland Clinic podaje około 5 minut jako możliwy początek dla nowych użytkowników sauny ogólnie. To ostrożny punkt odniesienia dla osoby, która dopiero oswaja się z gorącem, a nie zalecenie opracowane specjalnie dla łaźni parowej ani gwarantowany bezpieczny limit. Kieruj się samopoczuciem i zakończ pobyt wcześniej, jeśli pojawi się dyskomfort.
Wytyczna Ministerstwa Zdrowia Omanu opisuje zwykle od 5 do 10 minut terapii parowej oraz limit do 10 minut na jedno użycie w placówce medycznej. Dotyczy to określonego zabiegu, więc 10 minut nie jest celem ani uniwersalnym limitem rekreacyjnego korzystania z publicznej łaźni.
Po wyjściu najpierw spłucz pot ciepłą wodą. Następnie obniżaj temperaturę stopniowo: zacznij od dłoni i stóp, po czym kieruj strumień ku tułowiowi. Nie musisz od razu wybierać bardzo zimnej wody. Taka kolejność pozwala spokojnie przejść od nagrzewania do schładzania.
Po schłodzeniu odpocznij i napij się wody. Polskie Towarzystwo Saunowe podaje jako swój punkt odniesienia odpoczynek trwający co najmniej tyle, ile pobyt w kabinie. Opisuje też zwykle dwa, a optymalnie trzy cykle saunowe, ale jest to praktyka organizacji, nie medyczny obowiązek. Następne wejście potraktuj jako opcję i zrezygnuj z niego, jeśli nadal odczuwasz zmęczenie lub dyskomfort.
Łaźnia parowa, nazywana też mokrą sauną, to zamknięta kabina, do której generator wprowadza parę wodną, tworząc ciepłe i wilgotne powietrze. Warunki różnią się między obiektami. Nazwa „łaźnia turecka” bywa używana dla łaźni parowej, ale nazewnictwo nie jest jednolite. W odróżnieniu od sauny suchej, wilgotne powietrze ogranicza parowanie potu, a jego odparowanie jest jednym ze sposobów chłodzenia ciała. Nie ma jasnych dowodów, że sauna parowa jest zdrowsza od suchej.
W badaniu 40 zdrowych dorosłych po 12 cotygodniowych sesjach kąpieli parowej poprawiło się kilka pomiarów spirometrycznych, czyli wyników oceniających funkcję płuc. Autorzy wskazali, że wynik wymaga potwierdzenia w większych badaniach randomizowanych. Nie dowodzi on leczenia chorób układu oddechowego.
W randomizowanym badaniu 80 zdrowych ochotników po jednej kąpieli parowej ciśnienie rozkurczowe spadło, a skurczowe najpierw wzrosło, a następnie obniżyło się podczas odpoczynku. Pomiary prowadzono do 30 minut po zabiegu. Tak krótka obserwacja zdrowych osób nie dowodzi długofalowej ochrony serca ani leczenia chorób.
Wyjdź natychmiast, jeśli pojawią się nudności, uczucie omdlewania, przyspieszone tętno, zawroty głowy, osłabienie, duszność lub ogólne złe samopoczucie. Nie czekaj, aż minie wybrany czas pobytu.
Ogólne wskazówki dotyczące sauny zalecają unikanie jej po niedawnym zawale serca lub udarze oraz po alkoholu. Przed wizytą skonsultuj się z lekarzem, jeśli jesteś w ciąży, masz wybrane choroby serca, wysokie lub niskie ciśnienie albo przyjmujesz leki. To ogólne zalecenia dotyczące sauny, a nie osobna ocena kliniczna łaźni parowej.
